Εκτύπωση

Αξιοθέατα

     Πολλά τα αξιοθέατα που μπορείτε να επισκεφτείτε στο Χαλκιόπουλο. Αν όμως πρέπει να ξεκινήσετε από το πιο ενδιαφέρον αυτό είναι  το σπήλαιο του Αγίου Ανδρέα του Ερημίτη.
     Βρίσκεται  στην  πίσω  πλευρά  της  Καλάνας  προς  το  νομό  Ευρυτανίας,  4  χιλιόμετρα  βόρεια  από  το  παλιό  Χαλκιόπουλο  σε  μια  δυσπρόσιτη  και  επικίνδυνη  πλαγιά.  Το  τοπίο  συνεπαίρνει  ψυχή  και  καρδιά,  αφού  σε  όλη  τη  διαδρομή  σε  περιστοιχίζουν   πανύψηλα  έλατα,  αλλά  και  ο  κίνδυνος  παραμονεύει  ανάμεσα  στις  αετοφωλιές  και  τους  γκρεμούς.  Η  φαντασμαγορική θέα της  τεχνητής  λίμνης των  Κρεμαστών, που  απλώνεται  μπροστά  στον  επισκέπτη  τον  αποζημιώνει  για  το  ριψοκίνδυνο  της  επίσκεψής  του.
     Μέσα  στο  σπήλαιο  βρίσκεται  και  ο  τάφος  του  Αγίου.  Ο  ναός  έχει  μικρό  πλάτος  και  ύψος  5 μ.  στην  είσοδο  και  μεγάλο  βάθος  περίπου 200μ.  Σε  απόσταση  12  μέτρων  από  την  είσοδο  υπάρχει  κτιστή  κόγχη  που  μαζί  με  το νεοσύστατο τέμπλο δημιουργούν το χώρο του ιερού. Στη  κόγχη  υπάρχει  τοιχογραφημένη  Πλατυτέρα  και  τέσσερις  Ιεράρχες  (Άγιος Βασίλειος,  Χρυσόστομος,  Αθανάσιος,  Επιφάνειος  Κύπρου).  Πρόκειται  για  τοιχογραφία  του  13ου  αιώνα  που  διατηρείται  σε  καλή  κατάσταση.  Είναι  τύπου  Βλαχερνίτισσας  (η  Παναγία  με  τα  χέρια  ανοιχτά  σε  δέηση  όπως  και  στην  εκκλησία  του  13ου  αιώνα  των  Βλαχερνών  της  Άρτας ).  Σημαντική  είναι  και  η  επιγραφή  της  ταινίας  που  χωρίζει  την  Πλατυτέρα  από  τους  Ιεράρχες.  Πρόκειται  σύμφωνα  με  τον  καθηγητή  Αθανάσιο  Παλιούρα,  για  ιαμβικό  αλληγορικό  ύμνο  προς  την  Παναγία  του  Μιχαήλ  Ψελλού,  σπουδαίου  επιστήμονα  του  Βυζαντίου (1018-1078).  Ο  ίδιος,  βέβαια,  χρονολογεί  την  όλη  σύνθεση  της  τοιχογραφίας  περί  τα   μέσα   ή  το  δεύτερο  μισό  του  14ου  αιώνα. Ο  Άγιος  Ανδρέας  ο  Ερημίτης,  έζησε  κατά  τους  χρόνους,  που  στο  Δεσποτάτο  της  Ηπείρου ήταν ο Μιχαήλ ο Β΄(1237-1271). Καταγόταν από το Μονοδένδρι της Ηπείρου, δημιούργησε  οικογένεια, αλλά κάποια στιγμή ακολούθησε το μοναχισμό και κατέληξε στο σπήλαιο  της  Καλάνας,  όπου  έζησε  μέχρι  το  θάνατό  του  σε  μεγάλη  ηλικία.
     Σύμφωνα  με  την  παράδοση,  ο  θάνατός  του  έγινε  γνωστός  στη  γύρω  περιοχή  από  φως  που  κατέβαινε  στο  σημείο  που  ήταν  το  λείψανό  του.  Η  βασίλισσα  της  Ηπείρου  Θεοδώρα,  σύζυγος  του  Μιχαήλ  Β’,  έμαθε  το  γεγονός,  ανακάλυψε  το  λείψανο,  το  κήδεψε  με  τιμές  και  έδωσε  εντολή  να  χτίσουν  ναό.  Δυστυχώς  δεν  υπάρχουν  στοιχεία   για  το  ναό  αυτό. Πίσω  από  το  Ιερό  Βήμα  του  Σπηλαίου  υπάρχει  ο  Τάφος  του  Αγίου  Ανδρέα.  Το  1794,  ο  τότε  Ιερέας  του  χωριού  Ιωάννης  Νικόλαος  Γεροδήμος  ενήργησε  ανακομιδή  του  μεγαλυτέρου μέρους  των  λειψάνων  που διανεμήθηκαν  στα  γύρω  μοναστήρια (Ρέθα,  Βαρετάδας,  Τατάρνας).
     Από  το  ναό  λείπει  πια  και  η  θαυματουργός,  κατά  τους  πιστούς,  εικόνα  του  Αγίου,  αφού  από  το  1970  εκλάπη  από  αρχαιοκάπηλους. Η  μνήμη  του  γιορτάζεται  κάθε  χρόνο  με  τοπική  γιορτή,  στις  15  Μαΐου.   Η  γιορτή αποτελεί  ημέρα  αντάμωσης  της  πλειοψηφίας  των  Βαλτινών  της  περιοχής,  πνευματική  και  θρησκευτική  ανάταση.  Δεν  λείπει  και  το  ξεφάντωμα  στο  παραδοσιακό  πανηγύρι  που ακολουθεί.  Αποτελεί  επίσης  σημείο  αναφοράς  όλης  της  περιοχής,  θρησκευτικό  κέντρο  και μνημείο  με  μεγάλη  ιστορική  αξία.
     Σημαντική παράλειψη θα ήταν να μην αναφερθούμε και στα «όρνια τσ’ Καλάνας», κάποια  ζευγάρια σπάνιων σαρκοφάγων μεγάλων πτηνών που έχουν απομείνει στα δύσβατα μονοπάτια και τις απόκρυφες σπηλιές της.  Μια μελλοντική τουριστική αξιοποίηση του χώρου θα αποτελούσε σπουδαίο πόλο έλξης και ενδιαφέροντος κάθε ορνιθολογικής εταιρείας ή οικολογικής οργάνωσης και όχι μόνο. Στην ίδια πλευρά του βουνού στη βόρεια πλευρά της Κανάλας, βόρεια του οικισμού της κοινότητας Χαλκιοπούλων, σε υψόμετρο 1230 μ. περίπου βρίσκεται και η  «Όμορφη Σπηλιά» . Όταν ο αείμνηστος καθηγητής σπηλαιολόγος Ι. Πετρόχειλος που εξερεύνησε μαζί με την σύζυγό του Άννα Πετροχείλου τα περισσότερα σπήλαια στην Ελλάδα με τουριστικό ενδιαφέρον, βαφτίζει το σπήλαιο αυτό με το όνομα  «Όμορφη  σπηλιά», μπορεί να αντιληφθεί ο καθένας πόσο μεγάλη εντύπωση μπορεί να του δημιούργησε η ομορφιά του. Δυστυχώς η τελευταία παράγραφος της περιγραφής του σπηλαίου,  «Το σπήλαιο έχει τουριστικό ενδιαφέρον, ένεκα της περιέργου και πρωτοτύπου διακόσμησής του εκ σπηλαιογάλακτος» δεν  έγινε ποτέ δυνατόν να γίνει εκμεταλλεύσιμη τουριστικά. Η επισκεψιμότητά του είναι δύσκολη, λόγω του δύσβατου μονοπατιού και της μεγάλης απόστασης, που πρέπει κάποιος να διανύσει.

     Λίμνη κρεμαστών            Αγιος Ανδρέας                Παλιό Χωριό


Αξιοθέατα

     Μια   ημερήσια  εκδρομή  από την  Αρωνιάδα, με  την  εκκλησία  του  Αγίου  Θωμά  να δεσπόζει  στην  κεντρική  πλατεία  και  μέχρι  τη  μονή  του  Αγίου  Νικολάου   θα  πρέπει  να ενταχθεί  οπωσδήποτε  στα  σχέδιά  σας  και  σίγουρα  θα  αποζημιωθείτε.  Η διαδρομή  απαιτεί όχημα  4Χ4  για  την  καλύτερη  μετάβασή  σας  και  φωτογραφικό  φακό  για  να  αποτυπώσετε  τις αναρίθμητες  ομορφιές  της  φύσης.  Η  μονή της  Παναγίας,  που  εξακολουθεί  να  λειτουργεί  κάθε  Δεκαπενταύγουστο  είναι  η  πρώτη  στάση  που  θα  πρέπει  να  κάνετε.
     Ο  επόμενος  προορισμός  σας  θα  είναι  το   σπουδαίο  μοναστήρι  του  Αγίου  Νικολάου, αφού  κάνετε  μια  στάση στην βρύση  της  φτερούλας. Μέχρι  το 1999  που  ζούσε  η  καλόγρια  Μαρία  το  Μοναστήρι  ήταν  συνέχεια  ανοικτό  για  τους  περαστικούς  και  τους  επισκέπτες,  και  τους  διηγούνταν  παλιές  ιστορίες   καθώς  και  τα θαύματα του Αγίου. Η  μνήμη Του  τιμάται  κάθε  χρόνο  στις  20  Μάη  και  ακολουθεί  σπουδαίο πανηγύρι.  Πρόσφατα  έγιναν  και  εργασίες  διαμόρφωσης  της  βρύσης,  που  βρίσκεται  λίγα  μέτρα  πριν  την  είσοδο  της  μονής  και  στην  οποία  δροσίζεται  κάθε  επισκέπτης. Αναστηλώθηκε  επίσης  ένα  κελί  της  μονής,  έγινε  περίφραξη  του  χώρου  και  δενδροφύτευση.  Ένα  τσιμπούσι   κάτω  από  τη  σκιά  των  αιωνόβιων   δέντρων  του  δάσους  ενδείκνυται  για  όλη  την  οικογένεια.
Σημείο  αναφοράς  είναι  η  περιοχή  Λουτρά  Χαλκιοπούλων,  όπου  θα  μπορέσετε  να  γευτείτε  τις  ντόπιες  λιχουδιές  στις  παραποτάμιες  ταβέρνες,  που  βρίσκονται  κρυμμένες   από  τα  αιωνόβια  πλατάνια  που  δεσπόζουν  στην  περιοχή.  Μην  παραλείψετε  να  δοκιμάσετε  το νερό  που  ρέει  από  τις  ιαματικές  πηγές  και  που  ενδείκνυται  για  κάθε  πρόβλημα  με  το  στομάχι  σας. Επιβάλλεται ένα  «υποβρύχιο» στις γειτονικές ταβέρνες με νερό με τη χαρακτηριστική δυσάρεστη – για  πολλούς -  μυρωδιά  του  θειαφιού,  που  μοιάζει  με  μυρωδιά     κλούβιου  αυγού!  Θαυματουργή  είναι  και  η  λάσπη  που  δημιουργείται  στις  παρυφές  των  πηγών  και  έχει  θεραπευτικές  ιδιότητες  σε  κάλους,  χιονίστρες  και άλλες  παθήσεις  του δέρματος.
     Σήμερα   λειτουργούν ατομικοί λουτήρες για  τους  κατοίκους  των  γύρω  χωριών, αλλά και παραθεριστές, όπου αρκετοί λουόμενοι απολαμβάνουν  τις  θεραπευτικές  ιδιότητες  των  νερών. Η  εκκλησία  που  στολίζει  το  χώρο  των  Λουτρών  και  σίγουρα  πρέπει  να  δείτε  είναι  του Αγίου  Κοσμά  του  Αιτωλού. Γιορτάζει  στις  24  Αυγούστου  και  ακολουθεί  σπουδαίο  πανηγύρι.   Είναι  και  το  αγαπημένο  εκκλησάκι  για  πολλά  ζευγάρια  που  αποφασίζουν  να  παντρευτούν  εκεί,  μιας  και  το  πευκόφυτο  τοπίο  είναι  ειδυλλιακό.
    Στα  Λουτρά  έχει διαμορφωθεί  και  περιφραχθεί  μια  τεράστια έκταση κατάφυτη  από  ήμερες  βελανιδιές,   όπου  πραγματοποιούνται  κάθε  χρόνο  διάφορες  εκδηλώσεις  μεταξύ  αυτών  και  η μεγάλη  μουσική  συναυλία  των  καλοκαιρινών  πολιτιστικών  εκδηλώσεων  του  Δήμου.
     Το παλιό Χαλκιόπουλο είναι ο συνοικισμός που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε. Ξεκινώντας από το νέο Χαλκιόπουλο προς το παλιό θα συναντήσουμε την Αγία Παρασκευή και στη συνέχεια μερικά απομεινάρια από τον Αϊ Λιά. Ακολουθεί το πανέμορφο μικρό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου της Βουνένης. Στο κέντρο του παλιού Χαλκιόπουλου δεσπόζει ο Άγιος Ιωάννης και βορειανατολικά διακρίνεται ο Άγιος Αθανάσιος, που γιορτάζει στις 2 Μαΐου κάθε χρόνο. Το παλιό Χαλκιόπουλο είναι ένα παράθυρο μέσα στα έλατα που σας παρέχει μια μαγευτική θέα προς το απέραντο παρθένο δάσος, αλλά και προς το νέο Χαλκιόπουλο, που διακρίνεται στο βάθος του ορίζοντα. Εδώ το μυαλό αποβάλλει κάθε αρνητική σκέψη και σκοτούρα, γεμίζει με τα χρώματα και τα αρώματα αυτού του μοναδικού τοπίου και αφήνεται να ταξιδέψει…Το χειμώνα καλύπτεται πολλές φορές από χιόνι και το θέαμα είναι μοναδικό. Ο επισκέπτης εύκολα θα ανταλλάξει μια καλημέρα και ένα χαμόγελο με τους κατοίκους και θα γευτεί ένα μυρωδάτο ελληνικό καφέ στη χόβολη στα παραδοσιακά καφενεία της πλατείας με τις αναμμένες ξυλόσομπες.
     Στο δρόμο προς τον συνοικισμό Αγραπιδόκαμπο θα δείτε το εκκλησάκι Αϊ Λιας του μπάρμπα Ηλία Μαργαρίτη.

    Αγιος Νικόλαος                Αρωνιάδα                    Φτερούλα